دام
نوشته شده توسط : حسین

آن غروب غم انگیز عمرم

دام عشقت به راهم ندیدم.

ناسپاسی نمودم خدایا

دانه بردم ودامت ندیدم.

تخت دل را که شاهش توبودی،

وای! می بینم از بن گسسته

هر طرف راه شیطانیم پیش

می کشد  دل،به پای شکسته

یک غروبم دگر ،دام بر نه

تا ندانم سرم را زپایم

یاریم کن که در راه عشقت

غول خود را به پی برسپارم.





:: بازدید از این مطلب : 262
|
امتیاز مطلب : 50
|
تعداد امتیازدهندگان : 16
|
مجموع امتیاز : 16
تاریخ انتشار : شنبه 21 اسفند 1389 | نظرات ()
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


نام
آدرس ایمیل
وب سایت/بلاگ
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

آپلود عکس دلخواه: