نوشته شده توسط : حسین

با نام آفريننده ي زيبايي ها

      هنر،آفرينش زيبايي ها است. آن زيبايي كه ديگران نيز آن را زيبا ببينند نه اين كه تنها خودمان آن را زيبا بپنداريم.آن زيبايي كه ديگران را بهره اي داشته باشد.

       درون پاره اي از مردم چيزي شگفت هست كه من آن را گونه اي هنر ارجمند ميدانم .يك ويژگي ناآشنا كه هر كس آن را با خود و درون خود داشته باشد،نمي تواند آرام داشته باشد.آموختني نيست،گرفتني نيست،آن كه آن ندارد توان دريافت آن را نيز ندارد،كسي چيستي آن نمي داند كه از آغاز با دارنده ي خويش بوده يا خدا در درون او نهاده است.اما هر چه هست در جان است نه در تن.

      اين ويژگي شگفت وشگرف را هر كس داشته باشد،رفتارش زيبا مي شودودر جايي آن را نشان مي دهد،دست به هر كاري بزند،كارش زيبا است.از ميان همه ي آنهايي كه نوازنده اند يا سراينده اند يا نويسنده اند يا سخن رانند يا نگار گرند يا ...،تنها آنان كه اين گونه ي هنر را داشته باشند ،نواخته وسروده و نوشته و سخن و نگاره شان دلنواز  مي شود وبه دل مي نشيند.

      اين ويژگي خود را به گونه اي نشان مي دهد .آن كه اين ويژگي داشته باشد هر هنري را بياموزد هنرش هنري وزيبا است.چنين كسي اگر هيچ هنري يا كاري هم نياموخته باشد اين ويژگي در او به گونه ي اشك مينمايد و با گريه هاي شيرين و دل خيز بيرون مي آيد.هميشه كسي را درون خويش ميبيند كه چنگ در دل وي ميزند و او را مي نوازد.

     كسي كه اين ويژگي را نداشته باشد،شايد هنري را بسيار بهتر از ديگران آموخته باشد و كار هايش زيبا باشند اما اين زيبايي در ريزه كاري اوست وآن زيبايي كه آن را هنر ارجمند ناميدم در كارش  ديده نمي شود.

     از اين است كه گاهي به كساني برمي خوريم كه خواندن و نوشتن هم نمي دانند اما بسيار زيبا مي سرايند يا... .

     خداي زيبا را سپاس مي گوييم كه زيبايي ها را آفريدو مردم را زيبادوست آفريد تا از زيبايي ها بهره ببرند.



:: بازدید از این مطلب : 289
|
امتیاز مطلب : 74
|
تعداد امتیازدهندگان : 22
|
مجموع امتیاز : 22
تاریخ انتشار : شنبه 21 اسفند 1389 | نظرات ()
نوشته شده توسط : حسین

آن غروب غم انگیز عمرم

دام عشقت به راهم ندیدم.

ناسپاسی نمودم خدایا

دانه بردم ودامت ندیدم.

تخت دل را که شاهش توبودی،

وای! می بینم از بن گسسته

هر طرف راه شیطانیم پیش

می کشد  دل،به پای شکسته

یک غروبم دگر ،دام بر نه

تا ندانم سرم را زپایم

یاریم کن که در راه عشقت

غول خود را به پی برسپارم.



:: بازدید از این مطلب : 263
|
امتیاز مطلب : 50
|
تعداد امتیازدهندگان : 16
|
مجموع امتیاز : 16
تاریخ انتشار : شنبه 21 اسفند 1389 | نظرات ()